Eigenlijk was ik zat van mannen. Altijd en overal proberen ze je te versieren, indruk op je te maken of in bed te krijgen. En als je dat laatste dan een keer toelaat, dan hebben ze maar oog voor een ding: hun eigen ego. De relaties, die ik heb gehad waren echt: WOW (wippen - ontbijten - wegwezen). Maar wat voor alternatief had je? Ik nam me in elk geval voor om niet meer uit te gaan in het weekend en wat meer aan sport te gaan doen. En als de mannen me op straat nafloten, zouden ze lucht voor me zijn. Wat ik wilde, was iemand, die om me gaf en rekening met me hield. Ook in bed moest dat gelden en dus niet alleen een nummertje maken voor zijn eigen genoegen. Misschien zou ik ook wat meer aandacht aan mijn vriendinnen moeten besteden. Nou had ik er meerdere, maar geen enkele rekende ik tot mijn boezemvriendin. Alleen met Barbara kon ik het erg goed vinden, maar die had zelf een vriendin, Joyce geheten, waar ze bijna alles mee deelde en erg veel tijd mee doorbracht. Nu ik toch zo'n negatief beeld van mannen had eigenlijk gold dat ook voor Barbara, bedacht ik me opeens.