Het is ongelijk verdeeld in de wereld: van vrouwen wordt enkel hoofdhaar geduld, mannen mogen alles welig laten tieren. No Scruf is een beweging die tegen die sociaal en esthetisch scheeronrecht opkomt. “Het is niet eerlijk dat wij niet een haartje mogen hebben, terwijl mannen rondlopen met een volledig behaard gezicht,” aldus No Scruf, de National Organisation of Social Crusaders Repulsed by Unshaven Faces.

“En dan willen ze ons nog kussen ook. Weten ze dan niet dat het prikt en schuurt, zo’n ongeschoren gezicht tegen een glad, zacht, perzikachtig vrouwenvelletje? Wij zijn het beu, wij pikken het niet meer. Zolang zij zich niet scheren, wij ook niet!”

Badpakmodel
Het naar eigen zeggen succesvol badpakmodel Terry Tarentelli startte de beweging omdat ze het beu was met bobbels onder haar armen op te dagen voor een fotoshoot na een ganse nacht epileren. Tarentelli kreeg steun van actrice Gwendolyn Thatch, nieuwsanker June Winberg en persagent Juliane Barnwell.

Die laatste heeft nog steeds een trauma overgehouden aan de weigering van haar vader zich te scheren in het weekend. “Ik krijg nog altijd rillingen als ik er aan denk.” Doctor Irene Robinson legt de link met de vroegere vrouwenbeweging. “Voor mij is No Scruf het logische vervolg op de strijd om stemrecht en de emancipatorische bewegingen in de jaren ’60.”

Trend
Het scheren van het okselhaar werd een hype in Amerika in 1915. Het beenhaar volgde iets later, maar kende nooit de ‘not done’-status die okselhaar wel kende. De welslagen van de beweging komt wel in gevaar door de huidige modetrend: naast bleek, grote zonnebrillen, strepen en de kniebroek is namelijk ook de baard helemaal terug van weggeweest. De vraag is dan: wat vinden mannen het belangrijkst: gladde, geschoren oksels of hun eigen, trendy baard? (EdP)

Bron: Hln.be