|
Prijzen achter de ramen kelderen. AMSTERDAM - Che uit Mexico, knikt naar een collega die tijdens het gesprek muisstil achter het schot zit dat hen van elkaar scheidt. Zij heeft vandaag nog geen klant gehad. De vrouw kijkt treurig voor zich uit.
Ook bij de dames achter de ramen van de Amsterdamse rosse buurt is de economische crisis voelbaar geworden. Minder klanten, hogere kamerprijzen en meer klanten die minder willen betalen voor een wip.
,,Vergeleken met zeven maanden geleden is het niets meer,’’ zegt Che. ,,Klanten zeggen dat ze geen geld hebben. Die willen voor 30 of 35 euro. Dat doe je dan toch maar.’’
Vanaf de trap klinkt gestommel. Een collega komt naar beneden met in haar kielzog een zo te zien tevreden jonge man. Ze fatsoeneert haar slipje voordat ze plaatsneemt op haar kruk achter het raam.
,,Op sommige dagen verdienen we net genoeg om er de huur van te betalen,’’ vervolgt Che. Die is in januari verhoogd van 50 naar 75 euro voor overdag.
,,Het is hommeles, het gaat heel slecht,’’ bevestigt Metje Blaak van de Rode Draad, de belangenorganisatie van prostituees in Nederland. ,,Klanten pingelen vreselijk, als ze al komen.’’
De Vereniging exploitanten relaxbedrijven, waarbij 250 van de circa 400 seksbedrijven in ons land zijn aangesloten, spreekt bij monde van directeur André van Dorst van een ‘drastische’ achteruitgang. ,,Het is nu koffie met melk in plaats van room.’’ Van Dorst vreest dat de recessie voor een aantal ondernemers de nekslag kan betekenen. Maar in de luxe bordelen wordt volgens hem nog niet geklaagd over de omzet.
,,Het gaat slecht,’’ ervaart Lizbet uit Spanje van achter haar gordijn op de Oudezijds Achterburgwal. ,,Veel vaste klanten blijven weg.’’ Haar buurvrouw, de hoogblonde Simona uit Tsjechië, pijpt mannen al voor maar 15 euro. ,,Je doet het, want je hebt het geld nodig,’’ zegt ze met een glimlach. Aan de andere kant van de gracht geeft Sylvia uit Hongarije toe dat ze haar minimumprijs voor een wip heeft verlaagd van 50 naar 40 euro.
Metje Blaak spreekt haar ‘meiden’ moed in, zegt zij. ,,Het trekt wel weer aan.’’ Zij herinnert zich de oliecrisis in de jaren ’70. ,,Toen ging het heel slecht.’’ In een andere sector wat bijverdienen is volgens haar geen optie; de meeste vrouwen hebben er al een baantje bij. ,,In ziekenhuizen, achter de kassa.’’
Zij wijt de achteruitgang in de raamprostitutie en de escort mede aan ‘de media die klagen en blèren’. ,,Mensen worden angstig gemaakt. Elke avond hoor je in Pauw Witteman hoe erg het is. Dan houden mensen de hand op de knip. Maar het geld moet juist rollen.’’
Als er bij Che op het Ouderkerksplein op het raam wordt geklopt, veert ze op. Het blijken vrijwilligsters van de kerk, met thee en bastognekoeken. Ook goed. Gretig nemen de dames de versnaperingen aan.
|