Charles Zwolsman (1955) – ) is een Nederlandse drugshandelaar.

  Charles Zwolsman

Zwolsman is een zoon van de onroerend goed magnaat Reinder Zwolsman. Aanvankelijk had hij een groothandel in bloemen, Zwolbloem geheten, op de bloemenveiling van Aalsmeer. Toen zijn bedrijf in 1984 failliet ging, stapte hij in de drugshandel. Hij zou met de hasjhandel in aanraking zijn gekomen op het racecircuit van Zandvoort, en besloot voor zichzelf te beginnen.

Zijn bende, die op het hoogtepunt een zestigtal leden zou hebben geteld, smokkelde hasj uit Marokko en Spanje in koelvrachtwagens naar Nederland. Een deel ervan werd vervolgens doorgesmokkeld naar het Verenigd Koninkrijk. In totaal zou ten minste 160 duizend kilo zijn gesmokkeld. In 1988 werd Zwolsman gearresteerd. Hij werd tot twee jaar gevangenisstraf veroordeeld. Toen hij op 29 juni 1992 werd aangehouden wegens een snelheidsovertreding, stond nog een deel van een eerdere straf open. Zwolsman werd gevangen gezet, maar bleef vanuit de gevangenis zijn organisatie leiden. Hij zou daartoe 14.300 telefoontjes hebben gepleegd, die allen werden afgeluisterd, en gaf opdrachten op papier die door zijn vriendin de gevangenis werden uitgesmokkeld.

Op 1993 werd Zwolsman opnieuw gearresteerd. Hij werd ervan beschuldigd een criminele organisatie te hebben geleid die duizenden kilo's hasj uit Marokko naar Nederland smokkelde. Ook werd hij beschuldigd van het witwassen van drugsgelden via zijn autohandel Investment Cars B.V.. Daarbij zouden in de Verenigde Staten luxe auto's zijn gekocht - onder meer van de merken Ferrari, Maserati, Porsche en Rolls Royce - die contant zouden zijn betaald. In Nederland zouden ze al dan niet met verlies zijn verkocht.

De politie begon vanaf mei 1991 alle reeds beschikbare informatie over de groep te verzamelen en richtte in augustus van dat jaar een multidisciplinair onderzoeksteam op, dat begin 1992 met leden van de douane-recherche werd uitgebreid. Het team bleek later tal van opsporingsmethoden te hebben ingezet, op of net over de grens van hetgeen toelaatbaar werd geacht. De methoden kwamen aan de orde in het onderzoek van de commissie Van Traa naar bijzondere opsporingsmethhoden van de Nederlandse politie.

De tegenpartij zat ook niet stil; bij Valente werd in augustus 1994 ingebroken, waarbij vijftig floppy disks met informatie over Zwolsman werden gestolen. Een deel van de informatie werd gelekt. (De floppies werden in 1995 door Justitie in beslag genomen bij misdaadverslaggever Peter R. de Vries.) Valente werd van de weg gereden terwijl hij aan het trimmen was, en er werd gedreigd dat er naaktfoto's van hem zouden worden gepubliceerd. Ook werden telefoongesprekken tussen Valente en een politiechef opgenomen en gepubliceerd, en uit het hoofdbureau van politie te Amsterdam bleken dagrapporten te zijn gestolen.

Op 10 januari 1995 werd Zwolsman veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf wegens het leiden van een criminele organisatie en medeplichtigheid aan het smokkelen van hasj. Door de Hoge Raad werd het vonnis later bevestigd. Zwolsman kwam in januari 1997 vrij. In februari 2000 werd Zwolsman in het kader van de 'pluk ze' wetgeving veroordeeld tot het betalen van 62 miljoen gulden die werd beschouwd als winst uit een criminele activiteit. Er was een betaling van 77 miljoen geëist. Zwolsman ging in beroep, werd in november van dat jaar opnieuw gearresteerd op verdenking van drugshandel. Begin 2001 werd hij in het hoger beroep veroordeeld. Het bedrag dat hij moest betalen was teruggebracht tot 28 miljoen gulden. Wegens drugshandel werd hij op 15 november 2001 tot zes jaar gevangenisstraf veroordeeld; er was acht jaar geëist. Zwolsman tekende hoger beroep aan, maar trok dat vervolgens weer in.

Op 7 september 2005 werd Zwolsman veoordeeld tot het betalen van van een bedrag van 22,5 miljoen aan de staat voor zijn drugshandel. De veroordeling is het resultaat na vele jaren justitieel getouwtrek. De rechtbank in Amsterdam veroordeelde hem aanvankelijk tot het betalen van circa 28 miljoen euro. Het hoger beroep dat Zwolsma tegen die beslissing aantekende, leek hem miljoenen voordeel op te leveren. Het Amsterdamse gerechtshof bepaalde dat Zwolsma 'slechts' 13 miljoen hoefde te betalen. De Hoge Raad zette daar echter een streep door en verwees de zaak naar het hof in Den Haag. Dit rechtscollege legde een iets lager bedrag op dan geëist, wegens 'een enigszins andere waardering van de door het OM naar voren gebrachte posten', aldus een woordvoerder van het OM.